Pogodno – historia dzielnicy cz.2

Pogodno - Willa przy ul. Wieniawskiego (Storbeckstrasse)
Pogodno – Willa przy ul. Wieniawskiego (Storbeckstrasse)

Nazwa „Pogodno” zakorzeniła się na dobre w świadomości polskich szczecinian. Została nadana dzielnicy w 1954 roku i oficjalnie używano jej do 1975 roku, obecnie nosi nazwę Dzielnica Zachód.

Niezagospodarowane piaszczyste tereny pomiędzy Krzekowem a Łęknem przeznaczono pod zabudowę i tak na bazie szachownicowego układu ulic powstała kolejna dzielnica Braunsfelde. Usytuowana została wzdłuż trzech równoległych do siebie ulic Brodzińskiego (Clarastrasse), Konopnickiej (Dunkerstrasse), Wieniawskiego (Storbeckstrasse).

Pogodno - Willa przy ul. Wieniawskiego (Storbeckstrasse)
Pogodno – Willa przy ul. Wieniawskiego (Storbeckstrasse)

Budowę osiedla prowadziło Towarzystwo Budowlane Beamtenheim pod przewodnictwem radcy budowlanego Georga Storbecka, którego zasługi upamiętniono nazywając jedną z ulic jego nazwiskiem (Storbeckstrasse). W odróżnieniu od powstałej wcześniej dzielnicy Neu Westend, Braunsfelde przeznaczone było dla klasy średniej. Inicjatorem budowy była wpływowa w ówczesnym Szczecinie rodzina Quistorpów. Nazwa Braunsfelde pochodziła od jednego z pierwszych mieszkańców dzielnicy, nazywanego założycielem osiedla Ottona Brauna Seniora, który zmarł w 1907 roku. Jego willa mieściła się przy (Storbeckstrasse 7). W latach trzydziestych XX wieku na terenie dzisiejszego Pogodna powstało wiele willi z ogrodami. Dzielnica zamieszkiwana była przez ludzi zamożnych i średnio zamożnych. Jak podają źródła, w 1900 roku na terenie osiedla Braunsfelde mieszkało 48 osób, a w rejonie osiedla Neu Westend 98 osób. W większości byli to urzędnicy i przedstawiciele inteligencji szczecińskiej. Natomiast około roku 1910 na Braunsfelde mieściło się już 76 domów zamieszkałych przez 315 osób, w tym 50 urzędników i nauczycieli oraz 12 kupców i rzemieślników zatrudnionych w Szczecinie.

Pogodno - Willa przy ul. Wieniawskiego (Storbeckstrasse)
Pogodno – Willa przy ul. Wieniawskiego (Storbeckstrasse)

W 1908 roku Martin Quistorp postanowił sprzedać dzielnice miastu. 1911 roku nowopowstałe osiedla zostały przyłączone do miasta. Nazwy ulic uwzględniające członków rodziny Quistorpa zostały zmienione, ostała się jedynie nazwa skweru Johannes Platz. W tym samym roku włączono w obręb Szczecina gminy miejskie Osowice i Świerczewo. W okresie II wojny światowej Pogodno nie poniosło prawie żadnych strat, ominęły je także alianckie naloty dywanowe. Przy dzisiejszej ul. Unii Lubelskiej, mieścił się przymusowy obóz pracy dla cudzoziemców (Lager am Deutschen Berg). Podczas wkroczenia Armii Radzieckiej do Szczecina w 1945 roku, kapitulujący hitlerowcy wysadzili wszystkie mosty i wiadukty oddzielające Pogodno od Śródmieścia, dzięki temu dzielnica była odcięta a akcja osadnicza utrudniona. W 1946 roku, rozpoczęto odbudowę wiaduktu znanego szczecinianom jako Most Akademicki na ul. Mickiewicza. Zapewniło to skomunikowanie Pogodna ze Śródmieściem poprzez utworzenie na nim linii tramwajowej. W sąsiedztwie ulokowano Akademię Handlową, pierwszą wyższą uczelnie w powojennym Szczecinie, która była filią poznańskiej uczelni. Lata powojenne nie przyczyniły się do zmian w architekturze dzielnicy, nadal przeważają w niej zabudowania typu willowego.

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *